Wat je zou moeten leren over je drijfveren

In trainingen en sessies waar we werken met persoonlijke drijfveren en motivatie, laten we mensen zoeken naar hun kernwaarden en principes. Daarbij spreken we altijd de wijze woorden: ”Je drijfveren en waarden kunnen veranderen door de jaren heen. Ze zijn afhankelijk van de situatie waar je je op dat moment in bevindt. Levensfase, privé of professionele context. Ze zullen nooit helemaal verdwijnen, maar de prioriteit kan veranderen, de invulling kan veranderen, dus kies wat er op dit moment voor jou het belangrijkste is.”

Nou merk ik wel vaker dat ik in trainingen en coaching dingen zeg, die later ook voor mij op zijn plek vallen. Ik stond wel achter deze uitspraak, maar had hem zelf nog niet bewust ervaren. Nu dus wel.

Ik was er van overtuigd dat wat mij dreef in mijn werk, neer kwam op: een bijdrage leveren die er toe doet, uitdagend werk hebben en mee kunnen sturen. Dat was het ook lange tijd. Maar ergens is dat veranderd. Op een gegeven moment merkte ik dat ik minder gemotiveerd was, dat het voelde alsof het niet klopte wat ik aan het doen was, maar ik had geen idee waar dat nou door kwam. Mijn werk was het zelfde, dus waarom voelt het dan anders? Ik had nog steeds werk waarin ik een bijdrage kon leveren die ertoe deed, er waren genoeg uitdagingen en ik kon mee sturen en richting geven. Dus waarom paste het niet meer?

Totdat ik bedacht: zijn dit nog wel de drijfveren die nu voor mij gelden? Want ondanks de invulling, voelt het alsof dit niet de invulling is die ik zoek…. Ergens is er in mijn context en levensfase een verandering gekomen, waardoor ik andere aspecten belangrijker ben gaan vinden en mijn prioriteiten zijn veranderd. Maar dat gaat geleidelijk, zo geleidelijk dat het lastig is om er alert op te zijn.

Dan is het zaak om eens te kijken naar een herdefinitie van je waarden en je drijfveren. Een leuke en nuttige exercitie. Zo kwam ik erachter dat een verandering in privé ervoor gezorgd heeft dat ik wat stapjes op de Maslow piramide naar beneden ben gestapt. Van toegevoegde waarde/zingeving en zelfontwikkeling naar wat meer basale behoeften. Uitdagend werk, ja, nog steeds belangrijk, maar het moet wel te doen blijven. De uitdagingen werden te groot en vooral te veel. En meesturen kon nog steeds, maar deze waarde heb ik nu scherper neer kunnen zetten: meesturen op een ruime zee en zelf koers uitzetten. Niet meesturen in een krap kanaal met veel mensen en procedures die uitleggen en voorschrijven hoe je moet sturen en waarheen.

Deze inzichten hebben me duidelijk gemaakt dat de keuzes, die ik in die tijd maakte dat het niet goed voelde, gebaseerd waren op een oud systeem aan drijfveren en daardoor net niet de juiste keuzes waren. Het resultaat van deze exercitie is dat ik nu beter in mijn werk zit, weet waarom ik de dingen doe die ik doe en makkelijker bepaal waar ik mijn energie op in ga zetten.

Moraal van het verhaal, in ieder geval voor mezelf: af en toe even stil staan en kijken wat er allemaal veranderd is in mijn omgeving. Moet ik herdefiniëren hoe ik naar de wereld toe acteer, maak ik nog de best passende keuzes of zit ik nog on track en kan ik vooral lekker doorgaan met wat ik doe….. Blijft lastig, maar ik ben blij dat ik ook heb geleerd van wat ik aan anderen heb uitgelegd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *